historia cegielni     oferta     deklaracja wlasciwosci uzytkowych     nasze realizacje     dane kontaktowe

    informacje i doradztwo praktyczne

informacje 

Historia budownictwa z gliny
Produkcja cegieł zrodziła się wśród kultur starożytnego Wschodu. W najstarszych cywilizacjach występujących nad Eufratem, Tygrysem czy Nilem nie było odpowiedniego drewna, dlatego tam, od niepamiętnych czasów, glinę formowano w cegły umożliwiające układanie z nich ścian. Najstarsze ślady cegły pochodzą z Azji Przedniej z VII tysiąclecia p.n.e. (Jarmo, Jerycho (Jordania). Cegła była wykonywana dwoma sposobami: -cegła suszona w cieniu, dosuszana na słońcu (tzw. surówka), - cegła wypalana w piecu. Pod koniec IV tysiąclecia p.n.e. w Mezopotamii zaczęto używać cegły wypalanej, ale tylko do ważniejszych budowli, ponieważ koszt wypału cegły był ogromny ze względu na niedostatek opału. Budowle z nietrwałej cegły mułowej licowano z zewnątrz cegłą wypalaną, odporną na wpływy atmosferyczne. Licówkę często wykonywano z cegły palonej, pokrytej barwnym szkliwem – glazurą o bogatych kolorach i motywach dekoracyjnych (np. Święta Ulica i brama Isztar w Babilonie). Technika zdobienia cegieł szkliwami upadła wraz z podbojem Wschodu przez Aleksandra Wielkiego w IV w. p.n.e. i ani Grecy, ani Rzymianie, nie wznowili jej później i nie stosowali tego typu dekoracji. Cegły suszone i wypalane występowały też w starożytnych kulturach Azji, m.in. w Indiach, Chinach i Indonezji. W Ameryce w okresie prekolumbijskim stosowana była również powszechnie cegła suszona zwana adobą. W homerowskiej Grecji zasadniczym materiałem budowlanym było drzewo i kamień, ale na mniejszą skalę użytkowano też bardzo starannie suszone (2-5 lat) cegły. Grecy stosowali cegłę wzorem krajów starożytnego Wschodu, ale cegłę paloną rzadko i dopiero od IV w. p.n.e.
Dopiero w XI w. n.e. z mauretańskiej Hiszpanii produkcja cegieł rozpowszechnia się znowu na całą Europę. W Polsce cegła palona weszła na szerszą skalę w użycie na początku XIII wieku pod wpływem nowych prądów przenikających do nas od krajów zachodnich. Wraz z rozkwitem u nas architektury gotyckiej tzw. gotyk nadwiślański, w którym cegła odgrywa dominującą rolę, rozwija się i udoskonala również produkcja cegieł.

I bardzo ważne!
Dlaczego budowa z surowców naturalnych?
Współczesne budynki mieszkalne najczęściej ocieplane styropianem są skażone pleśniowo w 60-90% tych budynków. W Polsce specjaliści nazwali to zjawisko mikologiczną katastrofą ekologiczną. Skażenie pleśniowe i inne negatywne zjawiska występują w budownictwie realizowanym z materiałów takich jak beton, żelbet, stal, szkło, a także pustaki ceramiczne wielkogabarytowe wykonane na bazie pyłów i żużli wielkopiecowych z dodatkiem gliny (zawartość gliny w powszechnie stosowanych pustakach ceramicznych wacha się od 7% do maksymalnie 30% masy).
Wymienione wyżej negatywne zjawiska nie występują w metodzie budowania budynków mieszkalnych w technologii muru trójwarstwowego z zastosowaniem wełny mineralnej i tradycyjnych cegieł ceramicznych lub w technologii niewypalanej surowej gliny. W budynkach wybudowanych w obu technologiach daje się łatwo połączyć z ideą energooszczędnego domu pasywnego, a w budynkach tych występuje swoisty mikroklimat. Tradycyjne produkty ceramiczne poprzez swoje właściwości antystatyczne redukuje zawartość kurzu w powietrzu. Budynek taki jest ciepły zimą i chłodny latem, ponieważ występująca bezwładność cieplna ścian sprzyja stabilizacji temperatury wnętrza.

 

 

 

 

 

 
Cegielnia Cienia I Sieradzcy Spółka Jawna